Biraz Umut Biraz Dilek

Tümlenme güdüsü adına dönerken şu devran

Onca eksilti günbegün.

Her kim ise

Dost, yoldaş bildiğim.

Bir adım ötesinde meylerken vefaya

Sırdaşım çok uzağımda.

Yaren yaraya merhem

Yara dediğin kapanmaz ömür boyu.

Hicranı, efkârı terk edilmişliğin

Mütemadiyen dönenir etrafımda.

Nazire edercesine şu gönle

Sakın ola ki sevgini hibe etme.

Kanarken yalanlara o çocuk yanım

Ağlar durmadan diğer yarım.

Yıldızlar nasıl da uzağımda

Neyim ki şu âlemin nezdinde.

Bir kum zerresi savrulmuş enginlere

Solmuş bir gül yârin elinde.

Sırra kadem basmış tüm duygular

Körelmiş sevda vefasızın ininde.

Resimler kapkara

Kelimeler bilirim ki beyhude.

Yine nazım, niyazım

Alabildiğine savruk ve vuku bulmaz

Serzenişler her daim yeknesak.

Gün gecenin telaşında

Adımlarım hızlanır peşi sıra

Biraz umut, biraz dilek

Dualarım biteviye

Uzaklardan gülerken felek.

Sıkılgan biraz çoğuna nazaran

Kırılgan sırça yürek.

Hükmü neyse kabulüm

Reva görülen tek tesellim

Ne isyan ne feveran

Yürektir aşkla yanan.

Kavuşmak günün birinde

Yolum O’na doğru

Aciz bir kul yürürken umuda

Ne isem oyum gıyabında.

Dilim lal, yanarım paye paye

Yürürüm varamasam da nihayete

Anı belirsiz salınırken sarkaç

Sür git devran varlıklar suretsiz

Dünler gömülü yarınlar niyetsiz.