Uzağında Tüm İmgelerin

Ait değilim

Adilane addedilen düzeneğin

Çok uzağında,

Meylederken o devinime,

Var olmanın külfeti

Derken kıyısı adsız dünlerin

Yürürken yana yakıla.

Uzağında tüm imgelerin

Sureti karanlık gölgelerin…

Köşe başında el açmadım ki

Sanır mısın ki yüksündüm sevmekten.

Sevilmek ya da nefret

Hatta nice dirayetsiz sanrı

Sinemdeki garip sancı;

Adı ha aşk ha külfet,

Ne varsa yordanası

Uzağında ya da uzağımda

Döngünün son çeyreği,

Sadece isimsiz bir hikaye.

Boyunduruğu üçüncü şahısların

Kıymet bilseler keşke

Sıradan ve müptelası

Nemalandırılan ve

Sükutu mesken eylemiş,

Uzak yine de

Kim bilir kimler tutsak

Fazlasıyla yeknesak olsa da

O keskin bıçak

Ortasından böldü ömrü bir kere

Ellerimle usul usul dokunmuş olsam da

Eremediğim nihayet.

Resmi çizdim boş bir sayfaya,

Beyaz ve pürü pak idi

Görünen tek nesne

Erişemezken varlığına.

Kulağımda hala aynı şarkı

Nakaratı sen,

Dilimde ve ellerimde adsız yarınlar

Vakıf olamadığım ne varsa

Bilirim tüm bilinmezliği ile sırıtırken

O kaçınılmaz son

Varsın olsun erken..