Aklı Kayıp Şair

Sürüngen mahlaslar…

Karanlık sanrılı bir ahkâmda

En boyutsuz cüsse işin aslı

Hangi kelamsa rehin verdiğim dünden önce.

Yalıtılmış kambersizliğimin olmazın oluru bir düğümse

Şehit verdiğim yüreğin def’i ne zaman ki

Demeye ne hacet?

Dünden kalma bir ölüyüm

Vebalini boynuma asmaksa

Tefekkürün cazip tınısı

Kayboldum sonunda rehavetin sancağını

Dikmezden önce.

Hangi ebemkuşağı ise sırıtkan bin bir tehdidi

Buyur ettiğim silik günce.

Asılsız bir ihbarım işin aslı:

Teveccüh buyuran hangi aklı evvel satırı

Çarçur etmişsem o yazmadığım renksiz cüssemde

Biraz da hoyrat edindiğim onca lehimsiz imge

Henüz bir dizeye buyur etmediğim

Temeddüh yüklü sefasından yoksun

Artık hangi şiirse…

Ölümsüzlüğün sancısı mı yoksa

İçimde ukde kalmaya mahkum

Belki de bilindik bir girizgâhta kaybolmaya dair.

Tümden geldim tüm hezeyanlarımla:

Erip ereceğim hangi kerametse

Asılı kaldığım ucu kırık sarnıcın

Hegemonyasına gizlediğim sayısız detayı

Zihne kazıdığım bilinç ötesi bir muvaffakiyetle

Tehir ettim ölümü bir gün daha

Ve bir gün daha demelere muktedir yoldan çıkmış

Aklı kayıp şair:

Bil ki ben o değilim

Türeyen yalnızlığımı boykot ediyorum zahir

Ve yazmadığım hangi şiirse ölmelere dair

Bir ifratı çiğniyorum dizelerle

Dize gelmeyen hangi dize ise;

İçinde saklı kalmak boynumun borcu

Ve sürüyorum sefasını yazmadığım her şiirin.