Aşkın Mahiyeti Safiyet Tezahürü Teslimiyet

Aşk…
Bir çırpıda söylenen tek hece…
Hakikat değişti muhacir!
Kar yağıyor çöllere bu gece…
Takıpta yıldızları peşine hicretin nereye muhacir?
Yıldızların çobanı tek kalmış gökyüzünde, aşkın gizli kaynaklarından fışkıran, göz pınarlarının puslu nehrine sürüdü sürüsünü muhacir. Göçebe yıldızların ayak sesleri duyulmuyor gecede…
Yalnız muhacirin flütünden çıkan ahenkle ve masum bir yürekle balkıyor yıldızlar.
Yıldızlar sıralanıp akıyor kervana…

Tutku ırmağına uzanan yolu arıyor muhacir.
Yıldızlar kayıyor peşisıra…
Sana beni getiren, beni sana, Pan'a seni söyleten bu kavala nefes nasıl varıyor?

Aşk bir çırpıda yaşanan bilmece
"An"la muhacir.

Eriyor kum taneleri çöle düşen tipide, takıpta hançeri beline hicretin nereye muhacir?
Acıya ve öfkeye bulanmış demir hançer yarelemez yarin süt kokan sinesini.
Kırılır fakat hançer girmez ayine-i sevdaya. Kırılır her yürek aşk macerasında. Kırılır da bin parçaya bölünür buğulanmış puslu ayna…
Yine seni gösterir, bakarsan her bin parça.
Gönlünün siyah kadife perdesine vur hançeri muhacir. Işığıyla güneşin gök perdesine vurduğu gibi…
Aynalar karanlıkta göstermez hiçbir teni…

Aşk bir çırpıda yürünendir meçhule…
Yürü Muhacir!...
Karla kumun farkı ne? Ayak izleri silinir her gidişte. Bütün aşkları getiren göçebe kafilede en ağır yükü kevanın son devesi taşır. Yolda düşürülen bütün yükler onun sırtındadır.
Son deve mi? Safiyet!..
Yürüdüğün yol yürek.
Teslimiyet yalnız yoladır.