Sevgiden Mütevellit...

Öz’ünde saklı ne ise… sevginin doğası ve uzantısı bir o kadar; düşle gerçeğin karması.

Hayat özenli bir sofra adında muhteva ettiği ile doğru orantılı.

Bazen geri durmak çok olası hele ki hayat ve dost bildiklerimiz hırpalamışken gelin görün ki; sevgiye ve dostluğa duyduğumuz inanç bizi hayat yolunda payidar kılıyor.

Dostluğunuz ve varlıklarınız olmasaydı an itibariyle aranızda olmazdım ki temenni ettiklerime kavuştum bir ömür akabinde gerisin geri kaçtım.

İnanç.

Kırmadan yaşamak kırgınlığımızı yok sayıp insanlarla olan diyalogumuzda özveri yüklenip, sevgiyi de kutsarken inanç dene mefhum Allah’a daha da yaklaşmak işte yazmanın şifresini çözdüğüm bu ilginç denklem.

Yazarak daha da bağlandığım dostlarım.

Dostlarımın sunumundaki güzellikler ile kendimi derinlemesine sorgulayıp onlara layık bir dost olmayı içselleştirdiğim.

Tüm sevgimle.