Günü Erteleyebilirdim Geceyi Asla

Günü erteleyebilirdim ama geceyi asla.

Sözcükler iken birer pekişteç ve işte ambleminde saklı

Nice düş

Sergüzeşt geçinen geçimsiz yıllar

Sözüm ona aşkla özdeş

Nehrin kıyısında bir denizaltı

Bense denizatının sırtında okyanusları

Aştığım

Cılkı çıkmış berduş ruhlar masasında

Attığım zar misali:

Kâh yek kâh düşeş

Evrimlerin ihlali

İdam sehpam ise kurulu

Beklerken dostları

Ve işte boynumda boğazımda sözcükler

Kilit noktası ölüm iken evrenin

Ve işte uyuttuğum çekinceleri

Bir kompliman sunacakken Tanrı

Bense gözyaşımı silip asacakken en uzağa sancağı

Takılı kaldığım

Takık gönüllerin ihtişamlı öfkesi

Göz göze geldiğim olsa bile

Ölümü erteleyen bir güdü

Ve işte çıplak ruhumun üstü örtülü

Övünçlerle damıttığım

Öykülerden ayrı duramadığım

Öykündüğüm öyle bir iklim ki

Sefasını süremediğim ne ki hayatın?

Hazan ve müdavimi bulutlar

Öfkeli göğün gümbürtüsü

Yağmalanmış iken hayatlar

En çok da Ekimin güncesi

Seferisi günün

Seyyah gölgeme sunduğum gülü

Kırıp da dalımı

Kıymete binmesem ne ki

Gıybet ötesi ruhlar

Kıyam öncesi huzur

Kıyılan bir ömür ki

Dilim dilim neşri

Ve nesri şiirin bir hikâye daha işlerken cürmü