Ölmeyecekmişcesine Yazar Kalem

Irkı yoktu bazı şeylerin izafi olsa bile çoğu renk.

Kalburüstü bir hüznün davetiyesi hayli tesirli çayın yanında yenen ek.

Kibar bir reverans şüheda mazinin genlerinde saklı aşk:

Küpeştesi bilinmezin nasıl da revnak

Acılara delalet

Gün yüzlü seyyahta saklı asalet

Kâfidir aslında gün safi sözcüğe mazhar

Huzura biat bir kader

Anlayışın ukdesi anlamsızlık kadar

Uzar da uzar

Ömür

Dik yakalı bir kazak misali

İçine hapsolunası

Dik başlı bir mizacı

Öykündüğü değil elbet ruhunda saklı

Hüzün denen kiracı

Solgun edimler

Muteber vazgeçişler

Hulasası evrenin

Hünkârı kâinatın

Yer gök kaygılı

Aşkın da arazı

Ve işte arazi olmuş yekten gelen duygular

Kırık bir teker

Ulvi bir seferi mizah ki

Ölümle eş değer her hayal

Ön sözü kayıp bir masal

Sona mahal veren o sakar kalem nasıl da kanar

Kanatır

Yüreği

Karambole giden dün

Kayrasında ömrün

Tekerleme misali

Tek düze değil elbet gün

Ve atlanan her öğün

Şiire özdeş

Yürürlükte nice duygu

Önü kesilesi huşu

Azık ya da Azak

Aza kanaat ettiğin kadar

Azımsanan ruhu

Biçen bir biçerdöver

Ölümün rüştü

İspatlanmış olsa bile

Ölmeyecekmişçesine yazar kalem

Yazgıya riayet ettiği kadar

Alt yazı geçtiği

Öyküsü bitimsiz

Tekkesinde biriken sevinç

İfrata kaçan nice düş

Gerçek kılınsaydı ya keşki