Ve İşte İhbar Ediyorum İçimdeki Güneşi

Renklerin doğası ve duası, resmedilen bir mozaik pasta evren, aşkı da hicveden sevdalı deryam ve dünüme sunduğum taziyelerimden edindiğim çelenk işte ihbar ediyorum içimdeki güneşi.

Huzuruna çıkmaksa Mevla’nın,

Hüznüme

Şerh düşen sözcüklerle karalı yazgım

Anmakla ar bilmekse haysiyeti

Öykündüğüm ne ki hem dün gibi.

İçimdeki minval göğü karışladığım bir kumaş gibi

Hüzünle bazense umutla dikilmiş benliğimden

Firar eden düşlere kenetli bir gerçeğim ben

Hiç gerçek olmadığı kadar hayallerin

Girift hecelerden sökün eden mevsim

Belki de içime kaçan seyyah

Taş koymuşlar ah, bu aşkın yoluna

Dönenmekse etrafımda

Hayli yorgun ve bedbaht olsam ne ala!

Hürmet ettiğim kadar evrende saklı binlerce rüya

Bozguna uğrayan zaman ve insan

İhlasla sever, yaşarken

Yazgıma ve yalnızlığıma da razı.

Razı olsun Rabbim benden

Bense müşkülpesent bir derya

Zerre bildiğim varlığımdan düşüp de yollara

Kucakladığım yer gök

Kurusıkı atan sözcüklerde saklı aşk ve rahmet.

Bir azapsa düşkün yokluğa

Var olmanın muadili elbet kuytularda yaşayan bir sevda

Oysaki s/onsuzluğun ayak izi

Aşka ve vefaya düşkün mizacın da gizi

Hulasası dertlerin

Şerrine lanet okuduğum iblisin.

Hurafeler taçlanan

Aşklar taşlanan

Yalan rüzgârında saklı bir gerçek oysaki zaman

Mevsimsiz bir g/öç kendimden kendime

Kaydığım kaydırak daha dün gibi ayağımın altında

Belki de ilhamın sadık neferi

Kalemle çizdiğim her çizgi.

Yaşaran ve yeşeren gözlerimde saklı hicreti

Rabbime sadık ve sevdalı

Bir kentin ayak sesi

Kâh İstanbul kâh İzmir

Aşkla döşediğim yollar nasıl ki çıkar

Güzel yurduma

Önce Allah sonra vatan aşkı saklı imanımda, kaderimde

Gölgesi bile yeter hem sevdiklerimin.

Mademki sevmek diye düştük yola

Başımız da düşmeden yana

Elbet kıldan ince başımız O muteber katta

Kat çıktığımız basamakları hidayetin

Birer nefer iken her bir imge

Şükürler olsun yoktan var eden Rabbime…