Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum AtışmaYENİ Online Üyeler
(0 oy)

Evren Fabrikası

Zamanın kapıları zorlandığında,
İlk kıvılcım döndü dipsiz bir çarka.
Ne demir döven çekiç sesleri,
Ne de bir ustanın terli avuç içi.
Üretim başladı sessizlikte;
Işığın, karanlığın etinden kopuşuyla.

Görünmez tezgahlarda işlendi toz bulutları,
Yıldızlar o devasa korlarda pişti.
Galaksiler, soğuk raflara bırakılan külçeler gibi
Kendi yörüngesini buldu boşlukta.

Sonra, o kusursuz montaj hattında
Dişlilerin arasına sızdı nemli bir çamur;
Çeliğin sertliğinden değil,
Toprağın o karanlık rahminden bir fısıltı yükseldi.

Fabrika, kendi ritmini bozan bir pürüz doğurdu.
Matematiğin hesap edemediği,
Soğuk yasaların öngöremediği;
Ete ve kemiğe bürünmüş bir rüya.

Devasa makineler durup baktı bu küçük lekeye,
Evren kendi uğultusunda ilk kez irkildi:
"Ben çarklardım, demirdim, boşluktum;
Ama şimdi içimde bir sızı var,
Bana kim olduğumu soran."
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Evren Fabrikası

Karanlıkta Saklı Işık Karanlıkta Saklı Işık