Bonkör kullandın sevgini ve rengini…

 

 

 

 

 

Bam teline basılı mevsimin

Belki de şaibeli mevsim geçişleriydi her biri

Verdiğin selam, sadaka

Aşkla pekişen içinde saklı o yasa:

Yas muadili değilsin artık ve çürük vişne t/adında kalmışlığın da yok artık.

Yokluğun hicabı değilsin

Mazinden sıyrıldığın kadar ettiğin yeminsin

Ne nazlı ne sıradan:

Göbek bağın olsa ne ki

Muradına eşlik eden neyse artık

Ve işte yerleşik hüzünlerden değildir de ettiğin kasıt

 

Mevsim titretirse seni:

Sadece soğuğun marifeti,

Yağız atların rahvan rehaveti

Adeta bir koşu bir yarış

Zemheride saklı değil üstelik ettiğin yakarış

Umarsız bir geçit

Sevginin ehli koca yürek

Semazenin dualarına eşlik eder gözünden sakındığın

Tüm sevdiklerin

Belki de boşa geçti ömür dediğin değil sadece

Neyse yaşamış olduğun

Elbette başın gözün üstüne

 

Bir melodi içindeki

Bir meyyal ki inancın selameti

Ve işte o kasıtlı rüzgâr değil mi ki

Sadece de üşütmez seni

Bir basınç değil asla

Ne de basireti bağlanmış

Hükmedene bahşedene razı geldiğinden çok öte

Bitimsiz bir mücadele

Hayatın soluk renginden daha çok

Sabrettiğin kimse artık hayatla arana nifak

Sokanı da uyuttun dününü de

 

Ne çökkündür omuzların

Bastığı yaygara şeytanın

Sense şerit değiştiren benliğine

Yük ettiğin elbet şükrün dilinde

Bir rakım bir neden bir soykırım olsa bile

Yanıp tutuşanlar değil mi ki yok saydığın

Ve işte barışık olduğun nahif varlığın

Külü ve gülü ve ömrü

Yaşanır kılan

Gitmiyor da artık gücüne

Soytarı seslerden uzanıp da çığlığı basan

Mealinde döngünün

Miracı dünün

Miski amber kokar yeri geldi mi ölüm

 

Lakin yol uzun,

Nazın da dindi madem

Yetmedi mi kendini paraladığın?

Gel gör ki öncende

Şimdilerin huzuru

Yanık sesinde ruhun

Bir ritim bir renk bir umut

Döngünün tekerine ilişik vicdanın nasıl ki

Geçit vermez ne hiddete ne öfkeye

Aşkla dolu mevsimin

Kuyruğu kırpık bir Yıldız da değilsin artık

Şen sesinde gönlün

Yerleşik duyguların ikbali

Döndüğün kadar sonsuzluğun kudretine

Bakarken de yüzün

Yüzüne bakanla eşleştiğin

Şu şiirin de sana kattığı güzelliklerin

Elbette peşi sıra bilinmezin

Bonkör bir yürekten öte ne var ki

Evrenden göğe yükselen tüm duaların olmaz mı hikmeti…




YILDIZ GÜLÜM
( Bonkör Kullandın Sevgini başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 26.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu