Dualarına Duacıyım Anne...

Dualarına duacıyım

en çok da muteber ve müstesna

olmakla ilintili olanlara

hele ki yok mu o düş yakasında şehrin,

mevsimlerden örülü saçlarıma konan

kelebekler misali idi ellerin

her taradığında ruhuma doğan güneşin

solmayacağına duyduğum inançla büyüdüm ben

aslında sen büyüttün beni anne gururla

ve ihtişamla ve sevgiyle ki

o ihtişam sadece inancımızın büyüklüğünde

yer eden bir ağaç misali

mademki sendin beni yaşken eğiten

şimdi izin ver de o yaşlarla suluyayım toprağını

içime attığın her tohumdan da fışkıran niyazım gibi

sevgim gibi mademki aşk idi

sevgimizin bakracı

bir milatsa gidişin

dolmadı da miadın bil, anne

ötüşen serçeler bile anarken seni

her kuşluk vakti ve işte yüreğimin serpintilerine

duyduğun ihtiyacı biliyorum

nasıl ki ben de sana duyduğum hasretle

ve ne yazık ki acını da gömdüm içime

çünkü bunu bile çok gördüler bana

nasıl ki gitmende onlar idi en baş istekli

ve göğsümün çelenginde saklı çiçeklerimle

geldim kabrinin başına

şu yağmura da meylettim

hele ki senin gittiğin o gün

bulutlar da eşlik ediyordu kürekle attığım toprağına

sanma ki yittim

sanma ki pes ettim

bil ki bilakis:

sevdanla meylettim yarınlara

mademki haklıyım da davamda

bencileyin değil sadece Rabbin nezdinde

ve bekliyorum o günü:

ol, deyip de olduracağı tüm güzellikleri

ve mutluluğu hak ettiğimden de öte

hakkaniyetle yaşadığıma şahit iken

nazenin koruyucu melekler

mademki her birimiz Rabbin aşkından

müptela sonsuzluğa

senle illa ki sensiz kaldığımı da sanma

iman gücümle andığım her şey ama her şey

sana dair bir hikaye de değil

sadece binlerce şiirler örülü

tıpkı sana verdiğim tüm sözleri tuttuğuma dair…