Rövanşı var mıydı söyleyiniz ve iklimlerin o seyrüseferinde asla g/izlemeyiniz sözcüklerinizi hem sizler değil miydiniz yerden yere vuran kimliğimi hem benim yeniden doğuşumdur küllerimden gül olmanın da m/eziyeti elbet tüm onur ve haysiyetimle serdiğimdir duyguları bir de yerle yeksan edilme telaşı içerisinde iken zalimin tek marifeti ve işte aşkla kıyama durduğum ömrün ertesi…

 

 

 

Bir tını

Bir de konulan onca tanı…

Ah, terbiye etmekle mükellef o nefsi

Hem de zarifçe s/alınırken insanın sevebilme kapasitesi

En çok da yerden yere vurulmuş haysiyeti

Ve de merak etmeyiniz, mirim

Sultanı değilsiniz bu kirli dünyanın

Ve de öteki âlem çağırırken bizleri

O zarif zil sesi

Duymazdan geldiğiniz tüm hakkaniyeti

Ve teslimiyeti benliğimin:

Şakıyan bir bülbül olmadığım ne malum hem?

Gül kimliğimin yanında

Ve laneti

Ve isyanı

Ve şehveti

Öteleyen koruyan bir Hâkimiyet var ki…

 

Edimleri iblisin

Müridi ve de tayfası zalimin

Şer odakları

Şanlı nemli ve kirli emelleri

Zuhur eden de o teselli

Şevkin ve umudun göğe d/okunduğu

O an

O vakit

Ve de altına imzamı attığım kanlı akit:

Teşrif edecek olan

Ah, ölüm olsa keşke

Düşmektense kanlı ellerinize

Göğün de yerin de

Ve asla tahliye etmeyeceğim mabedimin

Biliniz ki:

Kilitlidir kapısı

En çok da yüreğimin…

 

Vurgun yediğim zalimin ve o soytarı

Gülüşünün esintisinde

Savrulmayacağım asla ve asla

Aşikâr olansa

Umudum ve sevdiğim

Dolu dolu olduğum İlahi Aşkla

Ne küs çiçeğiyim

Ne de süs çiçeği

Suskular giyindiğime delalet olsa da şunca hezimeti

Yok saydığım kadar

Yok sayılmadığımdır

Aşikar

Allah rızası için çoktan yola koyulduğun

Rabbin endamlı Rahmetinde ve Gücünde

Güç bulduğum

Nasıl ki bir zaruri yet

Elham’ın Gücü

Ve içimdeki öksüzün o masum gülüşü

 

Bir çiçek olmamın asaleti

Kırılgan addedilen seferisi

Kimliğimin

Yer yer kaydığım şu kubbe

Asla da sonlanmayacaktır kuyruğum

Bir Yıldıza denk düştüğüm

Muktedir olan Rabbime

Kavuşmamın da telaşı ile

Gel gör ki

Daha v/aktim dolmadı

Cihan denen yalancı seferde

 

Uleması tüm sözcüklerin

Kalan olsa ne ki içimde binlerce ukde

Aşka doymayandır sefil yürek

İfa ettiğimse sadece Mevla’ma teslimiyet

Ne sıradanım

Ne de sıra dışı

Hem gülüm hem külüm

Göğsümde asaletin zarafeti

Ölüm içinse erkendir

Sonlanmadan görevim

Zehir olsa ne ki ne dünya telaşım?

 

İdamesi sonsuzluğun

Sadece sükût iken dilediğim

Acımla muktedir o titrim

Anneme duyduğum özlemin tek kırıntısı dahi yeter

Ölümden nemalanmaya

Bilsem de bilmediklerimi dünyalı sıfatıyla

İddia makamına da sunumum

İhbar ettiğimse içimin temizliği

Temyize gidecek olsa ne ki ne?

Sondan bir önce giydiğim şu cübbe

Varsa yoksa iddiam insanlığıma ve haysiyetime

Dokunmasın hiç kimse…

 


( İddia Makamına Sunumum başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 14.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu