İ N K İ S A R

 Kırılmış bir aynanın dili var içimde,
 Her parça başka bir kelimeyi nakşediyor maziye
 Sesimdeki grileşmiş kesikler
 En çok kanayan yeri parçalıyor

 Çoğalırken dilimin ucundaki paslı bir anahtar                                                                                         Açamadığım her kapının tadını taşıyor

 Gönlü kırık rüzgârlar geçiyor içimden,
 Geçmişi sürüklüyor uzaklara,
 Ben kalıyorum
 Dağılmış harfler gibi,
 Toplanmayı unutmuş bir anlamın ortasında.

 Kirpiklerimin altında camdan bir iklim saklı,
 En ufak bakışta kırılıp yağıyor içime

  Avuçlarımda çözülmüş bir harf tozu ,
  Neyin adını yazmaya kalksam dağılıyor

 Unutmanın nabzı bile yavaşlıyor
 Kırılmanın tam eşiğinde donuyor saniyeler
 Her şeyin bittiği yerde değil,
 Başlayamadığı durakta susuyor methiyeler

 Adımlarımla çizdiğim o eski haritanın
 Hâlâ yol tarifini ezberden sayıyorum.