Yýllarca her sabah ayný alarm ile uyandýðýnýzý, ayný telaþeler iþe yetiþmeye çalýþtýðýnýzý düþünün. Sonra bir gün iþiniz olmuyor, emekli oluyorsunuz. Yýllarýn yorgunluðuyla baþ baþa kalýyorsunuz. Ýþte o an anlýyorsunuz ki; insaný ayakta tutan þey sadece aldýðý nefes ya da bankadaki rakamlar deðildir. Ýnsaný diri tutan, her sabah ayný amaçla yetiþmek zorunda olunandýr.

 Çoðu zaman saðlýðý, aþký ya da parayý hayatýn tek gerçeði sanarak yanýlýrýz. Oysa bunlar sadece yolculuðun konforudur, yolun kendisi deðildir. Bir insan kendine bir yön tayin edemediðinde un ufak olur. Ýçindeki boþluk insaný yavaþ yavaþ yutar. Bunu algýlamak için derinlere bakmak gerekir. Sizi sabah yataktan uyandýran muradýnýz, yaþama þevkiniz yoksa dünyanýn en saðlýklý insaný olmanýz sadece acýyý daha uzun süre, daha çýplak hissetmenize yarar.

Emekli olduðu gün elindeki iþi alýnan insan, neden bir anda solar sanýyorsunuz? Ona "git bahçeyle uðraþ, hobi edin" derler. Bilmezler ki; hobi sadece vakit öldürmek içindir, amaç ise vakti doðurmaktýr. Eðer bahçedeki yetiþtirdiði domates bir çocuðun kursaðýna girerek bir umuda dönüþmezse, sadece toprakla oyalanmaktýr bu. Ýnsan oyalanmak için deðil, var olmak için yaratýlmýþtýr.

Bir kiþinin uyuþturucunun sahte cennetine sýðýnmasý ya da zenginliðin içinde çürüyen ruhlarýn sapkýn arayýþlarý hep amaç noksanlýðýndandýr. Kalp, kendine bir yol bulamadýðýnda kendi kendini kemirmeye baþlar.

Oscar Wilde’ýn dediði gibi: "Yaþamak dünyada en nadir rastlanan þeydir. Ýnsanlarýn çoðu sadece mevcuttur, o kadar." Bu yüzden derler ki; "Ýnsan yirmi beþinde ölür ama sekseninde gömülür." Aradaki koca elli beþ yýl, sadece bir hayalettir aslýnda. Amacýný kaybeden insan, ruhunu çoktan topraða vermiþ, bedenini ise alýþkanlýkla sürükleyen biridir. Mevcut olmakla yaþamak arasýndaki o ince çizgi, iradenin bir amaca baðlanmasýdýr. Ýnsanlar çoðu zaman bu hakikati bir hýrs sanarak yanýlýrlar. Oysa hýrs, dýþarýdaki bir þeyi ele geçirme arzusudur; amaç ise gönüldeki kimsesiz kuytuyu bir anlamla doldurmaya çalýþmaktýr. Ýnsaný ayakta tutan þey, kendi varlýðýný aþan o büyük nedendir.

Þimdi bir düþünün; hayatýnýzdaki tüm sýfatlarý, tapularý ve diplomalarý bir kenara býraktýðýnýzda, sizi bu dünyaya baðlayan gizli ip hala elinizde mi? Eðer o ip koptuysa, en kalabalýk sofralarda bile açlýktan ölürsünüz. Ýnsaný yaþatan nefes deðil, bir yola doðru atýlan kararlý adýmdýr.

Kalbinizin derinliklerinde bir yerlerde, sadece sizin duyabileceðiniz kimselerin duyamadýðý feryadý dindirecek bir gaye bulamadýysanýz; aslýnda henüz doðmamýþsýnýz demektir. Ömür dediðimiz kýsacýk zamanda, sadece yankýmýzla deðil, býraktýðýmýz izin aðýrlýðýyla yürümek zorundayýz. Aksi takdirde, en gürültülü hayatlarýn bile sonu, hiç var olmamýþçasýna sessiz bir siliniþtir.

Aþk ile eyvallah

Derya Deniz DÝNÇ