Maden Kanaryası

I

Gözlerin gözlerime eğildiğinde

yüreğim dönüşüyor cesetten cevhere;

karanlıkta çalışan bir makara gibi

kalbim kendi halatını salınca aşağı

Her inişte başka bir taşın telaşı,

her taşta başka bir hüznün kırığı.

Gönlüm dört köşeli

içinde ray döşeli

Sarı bir kanarya,

avuç içi kadar güneş tortusu,

nefese takılmış bir tüy çıngırağı.

tünellerime ince ışık süren,

gülünce kalbimin cevherlerini terleten.

el değmemiş bir sevda için,

ötmeyi bırakmış küçük bir felaket gibi duruyor.

Bir maden kanaryası.

Ayrılığı herkesten önce duyuyor.

Gönlüm dört köşeli

içinde ray döşeli

II

Kalbimin ocağında

gözlerinin merdivenlerinde

harlı bir sıcaklık titrer,

kaburgalarımın arasından

raylar uzun bir viraj alıp bakışlarını bulmaya gider.

yüreğimdeki asansör iner,

kalbimde kararan galeriler açılır bir bir,

ah o boş nefes

gönlümün duvarına çarpıp

sarı bir sessizlik saçar etrafa.,

bütün ocağı

tek bir susuş ele verir.

Gönlüm dört köşeli

içinde ray döşelidir.

Bardakta dudak izin,

Masada sükûnetin.

Giderken kapıların,

tutarken havanın menteşesi görünmez.

Gevşese dünyayı esneten uzayın yayı.

kaburganın altında sana ayrılmış

eğri bir galeri damarı,

göğsümün en dip katında

Maden kanaryası

incecik bir zil titretir.

Göğsümün içinde

eski bir ocağın unutulmuş haritası irkilir

Bir yerinde ray,

taşın dili,

gözünde küçücük bir kararma,

her ayrılığın içinde saklı duran

cenaze sessizliğidir.

telden tele vuran

sessiz bir sarılık.

Her ayrılığı

yüreğin salınımından anlıyorum artık.

Gönlüm dört köşeli

içinde ray döşeli.

III

Sen giderken;

kaburgamın arasında

ince bir göçük yürür.

toz kalkmadan,

Yer kapanır da yankı kalır.

Yüreğimde asılı duran o küçük sarı kanarya

ayrılığın enkazında kaybolur.

Gönlümün taş ocağında

erken kesilmiş bir vardiya.

Gönlüm dört köşeli

içinde ray döşeli.

İndikçe sen,

indikçe yokluğun,

indikçe sarı bir sessizlik.