Aşk İse Kozam

''Tehlikeli sayılmam artık.

Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum.''

(Ah'lar Ağacı)

Çünkü düşlerim de benim gibi tekil ve asi/l

Ön sözü ise yok kısık gülüşlerimin

Tebessüm ehli bir kız çocuğuna dönüştüğümse

Gün gibi belli.

Öncemdeki devrimlerim

Beni ben yapan tüm yitimlerim

Aşk ise kozam üstü örtülü bir yemin

Misali

Bazen girdabına girdiğim

Aşka her yeltendiğimde yüzüme gözüme bulaşan

Çikolatalı pasta gibi

Gel gör ki:

Bir başıma yediğim.

Gözlerim bazen yeşile dönen tül gibi

Beti benzi atan insanların ve onların yalanlarından

Kaçtığım ise dün gibi.

Tehir ettiğim olmasa da mutluluk

Azıcık uzak bir memleket misali

İçi buz kesen insanlardan ve onların ahkâmlarından arda kalan

Kül gibi

Kil gibi

Kinden arınmış benliğin

Ve tüm can kırıklarım

İçtimada isem eğer ki

Bir koşu hazır ola durduğum

Bir emir eri

Ama sevgi var ya sevgi:

Benim için emir kipi.

Künyem ise yok artık

Kaybettim onu bile bile.

Kamburum da yok akar kokarım da:

Neye zimmetli ise şu insan birikintileri

Zehir zemberek sözleri

Bazen bakışları

Göz teması kurmaya yeltenmeyen

O büyücü d/okunuşları

Hali hazırda bir sitem de değil

Sanrılı yüreklerin temkinli ve nefret dolu izleri

Oysaki ben kendimin peşindeyim

Ve aşkın da g/izinde

Oflamadan ahlamadan ve ağlamadan yaşayabilmenin ise dirayeti

Kaçkın bakışların değil mi ki kirli siluetleri

Oysaki

Ben beyazım

Asla da olmadığım kadar tehlikeli

Yeter ki

Siz görmeyin beni 

Düştüğümde aşka

B/aşka bir coğrafyanın da takılı kaldığım radarında

Elemle ve evhamla

Sevebilmenin dahi çok ötesi

Beni benden her aldığında…