Benim Bir Masalım Var

Düşlerim takriben bir yıllık bense bir ardıç kuşu

Mekânım ise kuytularda bir şiir

Meramımı bilen ve sözünü tutan biri var şükür ki

Rengim beyaz ve pembe

Asla sevemedim alacayı bulacayı

Asla sevemedim yalanı dolanı şaibeyi

İnsan yedisinde ne ise yetmişinde de o

Gerçi henüz erişemediğim o mertebeye

Mevsim çok muğlak

Gök ise puslu

Yerküreyi ise hiç sorma

Derdi tasası adeta yüreğin devasa buzulu

Gönlüm artık değil revaçta

Ne aşk var ne aşka dair bir buluntu

Şiirlerde yaşattığım duyguların uçuşan buğusu

Yürek ise bir tekerleme

Bu gün bana yarın sana dercesine

Hayat çok fazla adil olmasa bile.

Duygulara gelince geçiştiriyorum artık

Ne düşler atıl ne de gerçekler atık

Sadece duyumsa

Sadece kapa gözlerini ve gerçeğe dönüştür uzandığın gibi boylu boyunca

Ola ki mümkün değil

Ama bir şiirle hasbıhal et

Yazdıkların ne ki yazmadıkların ayrı badire

Benim bir masalım var hem

Bense o masalın prensesi

Prense gelince aman ha güldürmeyin beni

Tası tarağı toplayıp da kaçmazdan önce

En güzeli şiir dilinde sevip yaşamalı

Şiirleri derleyip de ekledin mi birbirine

Ben nasıl ki şiirin ta kendisi

Ben nasıl ki şiirlerin efendisi

Hem de derli toplu ve edepli

Yoksa şiirlerin ve hayatın ne anlamı kalırdı ki?