Tehir Ettim Sevdayı Ve Ölümü

İstimlâk edilmiş yetilerinin gazabına uğramış

Öbek öbek imgelerin sıradanlığında nükseden

Derin bir vicdan azabı tüm asılsız yorum ve söylencelere

İnat, sürüsüne bereket insan seli.

Anlık ithamları vardı evrenin

Anlık var oluşlar ve hibeli yokluklar

Yüklü yürekler acıyla ve derin bir yakarışa gebe

Hicap yüklü vicdanı.

Yüksünlüğü diz boyu

Serzenişi gıybet dolu

Ahkâm kesen güz çiçekleri

Nöbette aşk neferleri

Hanidir yoksun ışıktan

Nasıl da yoksunum varlığından.

Kekremsi bir tat kaldı geride

Pas yüklü yürekler bilinmez bir öfkeyle.

Gonca çiçek, kuş, börtü böcek

Sefaya açılan pencere gönül dolusu

Kırık bir çerçeve resmi kayıp

Meyletmiş bir kez cefaya

Kadim dost deyip de sırtını dönen

Nasıl yüklüyüm hicran dönmüşken yaraya.

Varlık, itham ve azap

Yokluk, hüner ve haset

Geride kalan ne ise

Sandığımda yüklü acı ve hasret

Gönülde gizli aşkın şifresi.

Hükümlü addedilen nefret odaklı

Şeytanın neferi

Gıyabında yüklü bir fatura

Sersemlemiş beşerin asılsız söylemi.

Tehir ettim sevdayı ve ölümü:

Unutulmuş bir güftenin girizgâhına

Şerh düştüm seni gömdüğüm gün:

Tarifsiz bir sızı ve yalan iken

Sızan en derinden,

Vuku buldu öfke ve o pejmürde tanımsızlık

Adını resmettiğim o kırık pencere.

Devrik yetilerim hepten kayıp,

Sona ramak kala

Yeniden başa döndüğüm kim bilir

Kaçıncı perde

Sığındığım ve sığdırdığım

Yine de sığamazken kabıma

Gökyüzüne savurduğum hınç yüklü

Pişmanlıklarım.

Anlamsızlığın serkeş kıyısızlığında saklı nöbetlerde

Kahır yüklü imgelerde

Savruk muydu da gölgeler

Ya da isyankâr, sitem yüklü nöbetlerimde

Geçemezken bir diğer köşeye

Yol bildiğim o ulaşılmaz yakanın

En görkemli gölgesine sığdırmıştım oysa

Mesken bildiğim gönlün rotasının

Çark ettiği bilmece.