5 Dolar

5 Dolar

 Kısa sakallı, 70-75 yaşlarında; yılların yüzünde bıraktığı derin çizgilerle, etrafına  kendinden emin bakışlarıyla, düzgün temiz giyimli,elinde ki bastonla yaşama tutunan sevimli biri ...

Yaklaşık  onbeş günde bir gelir, tezgahın önünde cüzdanından çıkardığı parayı uzatırken,

" 5 dolar verirmisiniz?"derdi.

Aldığı 5 doları itinayla cüzdanına koyar dükkandan çıkardı.

Bir süre sonra bu amca dikkatimi çekmişti. 

Kimdi? 

Niye hep 5 dolar alıyordu?

Yine bir gün  geldi. Cüzdanından  çıkardığı parayı uzatarak

" 5 dolar verirmisiniz?" dedi. 5 doları  cüzdanına  koyarken,

"Amca yorulduysan biraz otur istersen. Çay da söyleyelim dinlen öyle git" dedim.

"Buyur otur amca!"

Yaşlı  adam cüzdanını cebine koyarken

 "İyi olur evlat" dedi.

Dükkan da tenhaydı.

 " Ne içersin amca?"

" Gerek yok evlat,zahmet olmasın?" 

 " Olur mu amca,ne zahmeti?"

"Peki ! çay olsun!" dedi.

Konuşmasında;bir efendilik, karşısındakine saygı vardı. 

Tezgahın arkasından çıkarak  amcanın yanına oturdum. Birlikte çaylarımızı yudumlamaya başladık.

"Nasılsın amca?

"Merak ettin galiba? Her zaman 5 dolar alan adam kimdi? Niçin hep 5 dolar diye merak ettiniz dimi?"

"Hay ağzına sağlık amca!"

Çayından bir yudum çekti bardağı tabağa koydu ,anlatmaya başladı:

Kendisi buralı ama uzun yıllar  dışarıda memurluk yapmış,emekli olunca buraya oğlunun yanına dönmüş.  Oğlu sanayide demir doğramacılık yapıyormuş. Oğlu da tanıdık çıktı.

" Peki! 5 dolar?"

Hafifçe gülerek:

"Oğlum, benim gelinin onbeş te bir 5 dolarlık günü varmış. 5 doları onun için alıyorum evlat. Bende olsam meraklanırdım ... Merakınızı gidermişimdir inşallah" dedi.

"Merak işte amca kusura kalma"

"Ne kusuru be evlat. İşte durum bu!"

Çayını bitirince kalktı,üstünü başını düzeltip teşekkür ettikten sonra bastonuna dayanarak çıkış kapısına doğru giderken,

"Amca her zaman bekleriz!"

" İnşallah evlat!" diye cevaplayıp kapıdan çıktı.

Kamil Erbil