Son yazýmý “Türkiye’nin Çýkmazý” adýyla yazmýþ ve gerek batýda gerek yaþadýðýmýz topraklarda toplumlarýn yaþamýný etkileyen geliþmelere karýnca kararýnca dokunmuþtum.

Kesinlikle belirtmeliyim bu yazýlarda hiçbir ideolojiyi ya da siyasi partiyi savunulmak ya da yermek deðil amacým. Ve hiçbir siyasi partiye de baðlanmadým hiçbir zaman. Henüz on sekiz yaþýnda tanrý mesleði öðretmenlik yaþamým baþladý. On dört yýl güzel yurdumun kuþ uçmaz kervan geçmez; yolu, ulaþýmý olmayan köylerinde çalýþtým. Altý yýl Almanya, dört yýl özel okullar derken iki yýl da ücretli öðretmen olarak çalýþarak hepsi kýrk iki yýl öðretmenlik yaptým.

Geçen yýllar boyunca mesleðimi, öðrencilerimi daha çok sevdim. Sürekli çocuklarýn gülmesi, mutlu olmasýný, yarýnlara güvenle bakmalarýný istedim. Ve biricik dileðim ülkemde gerçek demokrasinin tesis edilmesi ve Türkiye Cumhuriyeti’nin tam baðýmsýz olarak sonsuza kadar yaþamasýdýr. Ýþte bunun için yazýyorum þimdilerde. Yaþadýðým ve gözlemlediðin gerçekleri yazmazsam çalýþtýðým yýllara, aklaþan saçlarýma ve devletimin yatýlý okulda okurken, yurtdýþýnda çalýþýrken bana yaptýðý katkýlara haksýzlýk etmiþ olurum.

Evet, bir önceki yazýmda çok partili yaþama geçince iktidara gelen parti köy aðalarý ve tarikatlarýn temsilcisiydi demiþtik. Ve ülkemizde yýl yýl Atatürk devrimlerinden uzaklaþýldý. Önce ezanýn Türkçe okunmasýna son verildi. Halk Evleri kapatýldý… Ýktidar olan parti demokrasi sözü vermesine karþý uygulamalarýyla gitgide demokrasiden uzaklaþtý. Cumhuriyet deðerlerine karþý olanlara göz yumdu.

50’li yýllardan günümüze gelelim. Kanunen kapalý olmalarýna karþýn bu gök kubbenin altýnda, ülkemizin yer karasý üzerinde onlarca Ýslami tarikat, cemaat ve tekkeler kendilerine tanýnan özgürlükler sayesince faaliyetlerini sürdürüyor. Kýrkýn üzerinde iktidara yakýn vakýflarda çalýþmalarýna devam ediyor.

Yaz aylarýnda camilerimizde çocuklarýmýz için Kuran Kurslarý açýlýyor. Yine camilerimizde her mevsimde Kuraný Kerim öðrenmek isteyenler için gerek kadýnlarýmýza gerekte erkeklerimize deyim yerindeyse okul benzeri çalýþmalar yapýlýyor. Cami imamý arkadaþlar bu çalýþmalarý yürütüyor. (Ben de katýldým bu çalýþmalara ve hatmettim.)

Peki camilerimiz bünyesinde Kuran-ý Kerim öðretmek olasý iken Cuma namazý camiden çýkýþlarda hemen hemen her hafta yurdun çeþitli yerlerinde yapýlmakta olan kuran kurslarý için para toplamak niye!? Toplanan bu paralar nasýl harcanýyor. Soran eden var mý? Bir kez cami çýkýþýnda para toplayanlara toplanan paralarýn makbuzu kesiliyor mu? Diye soru soracak oldum. Adamlar beni aforoz etti. Sorduðuma piþman ettiler.

Bir anekdotla sözlerimi sürdüreyim. Sosyal medya geliþince uzaktaki tanýdýklarla iletiþim kurmak çok kolaylaþtý. Ýlk öðretmenlik yaptýðým köydeki öðrenci ve velilerle de iletiþim kurma olanaðým oldu. Hatta bazý öðrencilerim evime ziyaretime geldiler. Eski günleri yâd edip hoþ sohbetler ettik. Bir öðrencim ta Ezher Üniversitesinde okumuþ bir büyük ilimizde vaaz olarak çalýþýyor.

        Bu öðrencim, sayfamdaki bir arkadaþým öðretmen Okullarý, Ýmam hatip Liseleri içerikli bir paylaþýma yorum yazmýþtý. Ezher ’de okumuþ öðrencim, kendisinin arkadaþý olmayan, yorum yazan arkadaþýmý hayli set eleþtirmiþti.

Öðrencime arkadaþýn olmayan birisine yorum yazmanýn etik olmadýðý belirttim. Devamla, ülkemizde Öðretmen ve Ýmam Hatip Okullarý, Sanat Okullarý bu alanlardaki ülkemizin ihtiyacý olan eleman yetiþtirmek için açýlmýþ meslek okullarýydý. Öðrencim hemen þöyle yazmaya baþladý. “Yazdýklarýnýz doðrudur. Kanun öyle diyor. Fakat bundan böyle bütün orta dereceli okullar Ýmam Hatip Okullarýna dönüþecek. Böylece yeni nesiller dinimizi öðrenecek…” Bana da “Sen ne diyorsun” gibi sözler etti.

Nasrettin Hoca örneði, “sen de haklýsýn(!) diyerek öðrencime baþarýlar dileyip sanaldaki yazýþmayý noktaladým.

Bu durumlara nasýl geldik? Sorusuna cevap vermek hiç zor deðil. Ülkemizde siyasi partiler oy uðruna halkýmýzýn en saygý duyduðu duygularý olan din inançlarýný sömürdüler. Tarikatlar kapalý olmasýna karþýn çalýþmalarýna yeþil ýþýk yaktýlar. Tarikat ve cemaatler de palazlandýkça siyasi partilerin içine sýzýp milletvekili hatta bakanlýk koltuklarýna oturdular.

Bilindiði gibi hizmet hareketi olarak halka þirin görünen bir oluþum darbe yapýp idareye el koymak istedi. Ne iyi ki, halkýmýzýn devlete sahip çýkmasýyla þehitler vererek bu hareket önlendi.

Günümüzde Milli Eðitim bakanýmýz okullarla tarikatlar arasýnda sözleþmeler yaparak: “'Sizin tarikat dediðinize ben STK diyorum ve sözleþme yapmaya devam edeceðim' diyor!”

        Camilerimizde 4-6 yaþ gurubu için sýnýflar açýlýyor. Diðer tarafta ayný yaþ guruplarý için anaokullarý açýlýyor. Ýleride ise Ýmam Hatipler ve diðer okullar maalesef farklý görüþlerde öðrenciler yetiþtiriyor. Ve birbirini yetesiye anlamayan kuþaklar ortaya çýkýyor.

Ýþin ilginç yaný Sam Amca ve batýlý dostlarýmýz (!) cumhuriyeti kuran iradeye, Mustafa Kemal’e, ulus devlete karþý. Tarikat ve cemaatler de karþý Mustafa Kemal’e, Cumhuriyete. Bu olgu nasýl yorumlanmalý?

        Ülkemizde tarikat ve cemaatler giderayak güçlendikçe hýzlý bir biçimde Ýran, Afganistan olmak içten bile deðil. Yarým asra yakýn doðu komþumuzda tarikatlarýn etkin olduðu molla rejimi var. Ýki bin beþ yüzyýllýk Ýran’ýn devlet deneyimi yerle bir oldu. Günümüzde Ýran sanayi, teknoloji alanýnda hiçbir varlýk gösteremiyor. Ýran halký sýk sýk rejimi yýkmak için ayaklanýyor. Ýran’ý ziyaret edenler anlatýyor. Ýran halkýnýn molla rejiminden hoþnut olmadýðýný söylüyorlar…

        Ülkemizin çaðdaþ uygarlýðý yakalamasýnýn tek þartý, demokrasiyi güçlendirmek, Cumhuriyetimizin kuruluþ ayarlarýna dönmesi ve çaðýn yakaladýðý en akýlcý eðitim modelleriyle eðitim-öðretim çalýþmalarýný tasarýmlamasý ve uygulanmasýndan geçer. Çünkü Avrupa devletleri, Japonya ve benzerleri her alanda bilimi rehber alan çalýþmalarla yer karasýnda söz sahibi hale geldiler. Tarih böyle buyuruyor!