Sessizlik Bile Bazen Bir Dizeye Dönüşür

Sessizlik bile bazen

bir dizeye dönüşür.

Fikirlerin çarpıştığı,

düşüncelerin yoğrulduğu

o ağır, yüklü anlarda...

Sessizlik, korkulacak bir kavram değildir

eğer kendine karşı savaşta değilsen.

O, bazen bir sığınak,

bazen aynadır.

En derin fikirler

onun koynunda büyür.

Sözün olmadığı yerde

hakikat filizlenir.

Tıpkı fırtına öncesi sessizlik gibi,

gizli bir hazırlıktır bazen.

Bir patlamadan önceki

son iç çekiş...

O sessizlik bittiğinde ise

ya bir matem

ya bir sevgi

ya da bir fikrin devrimi doğar.

Çünkü sessizlik,

sadece susmak değildir.

O, bazen

en yüksek sesle konuşmaktır

hiçbir kelimeye ihtiyaç duymadan.