Yoksa Nasıl Yazardım Bunca Şiiri

"ben şiirlerim gizli öznesi değilim, orada beni bulmak çok kolay" (Alıntı)

Kayıp mısraları var belirsizliğin ama hiç biri asla ayıp değil.

Bense sakar bir kız çocuğu derme çatma olmayan hayatın ve hayal gücümün tüm birikintisi…

Özneme sadığım en çok da özlemime:

Özlem duyduğum kadar hasretini çektiğim:

Çekilesi bir zikir gibi zincir gibi

Hem ben acılarımdan beslenirim

Eklediğim her halka hüviyetime

İnsanların el sıkıştığı be yok etmek adına hürriyetimi

Kâbuslar yaşattıkları o minvalden uzağım artık

Kurtarıcım elbet yüce Tanrı.

İklimler saklıdır benim içimde, şiirlerimde de:

Beşinci iklim ve altıncısı…

Sırra kadem basanların da yalancısı.

Sessizce yaşadığım kadar sessizce sevebildiğim

Çünkü ben hayatımı aşk ile idame ettim

İdam mangam hazır iken…

Ve de darağacında sallandırılmam an meselesi…

Ve işte kestim kurdeleyi

Doğumumu müjdeleyen güneşi nasıl da kucakladım

Ve biledim iç sesimi

Artık daha özgür daha müreffeh

Aşkın sadakatinde salınan kağıttan kayığın su alırken haznesi

Batsam ne batmasam ne ki?

Çok sevebildikten sonra kendimi

Ve de kutsanmış yüreğime armağan edilen o saydam hediye

Sadece benim gördüğüm de değil

Hayal meyal 

Yaşayanlarla iştigal

Şu çivisi çıkmış dünyanın da kayıp haznesi

Ve bende saklı en değerli hazine

Hazzını geçtim g/af etmediğim kadar da umudun şerbetini

Avuçlarımla içtim.

Gizli saklı yaşamadığım kadar

Hele ki içimde esen o delişmen rüzgâr

Ve işte tüm sandığım

Başkalarının da sanmayıp sakladıkları

Bir sandıkta saklı değil yüreğin ta kendisi ve kozası

Pervane misali uçuşan benliğime

Saçıma konan kelebeğin o kısacık ömrüne

Nazire eden şiirlerim gibi

Oysaki ömürlük olmalıydı aşkın vecizeleri

Ve işte firar ettim bir şiirden

Derken bir diğerinden

Bitimsiz özlemim ve sadık öznem

Hayal gücümle iştigal

Yoksa nasıl yazardım bunca şiiri?

Ve nasıl yaşardım alabildiğine sevip de karşılığı olmadan?