Birlikte Olmanın Hâli
Birlikte Olmanın Hâli
H. Çiğdem Deniz
27 Aralık 2025
Bugün bizim ufaklığın futbol antrenmanı var. Kahvaltı sofrasında “hadi gidip canla başla yaptığı çalışmayı izleyelim” dedim. Engin biraz düşündü, sonra tamam dedi. Bir kadının işi bitiyor mu? Biber kavurdum, pirinçli kabak yemeği yaptım; kahvaltı sofrasını kurarken çay da demini aldı. Freni boşalmış kamyon gibisin sözünü bana bir zamanlar sıkça söyleyen üst komşumun kulakları çınlıyordur, şu satırları karalarken.
Ah sevgili güncem, dışarıya çıkar çıkmaz o keskin soğuk birden ısırdı. Ay aman dedim, yoldayken keşke daha sıkı giyinseydim. Çalışma yapan takımın içine gözlerim bizim yaramazı aradı. Yaklaşıp baktık; ne kaynımdan ne de bizim ufaklıktan eser yok. Telefon ettik; meğerse çalışma erken saatlerde olmuş, şimdi de okulda bir etkinlikteymişler baba oğul. Seher de her çalışan kadın gibi evin o çıkılmaz işleriyle meşgulmüş.
En son telefonda “işiniz bitince bize gelin, kahve içeriz” dedik. Geldiler. Hızını alamayan bizim küçük fırtına merdivenleri ikişer üçer çıktı. Eltimle kaynımın neşeli sesleri asansörde çınlıyordu. Umut, “ben sizden önce geldim” diyerek sanki kondisyonunun en üst noktasında olduğunu gösteriyordu. Ben mutfakta, onlar gelecek diye habire puding karıştırmakla meşguldüm. Ayy sevgili güncem, ben yazarken fark ettim; olanları anlatırken soluk dahi almamışım.
Allah razı olsun dedim içimden; hastanede Seher çok yardımcı olmuştu bize. Kanları ışık hızıyla laboratuvara yetiştirip acil bakılmasını sağlayan o minik kadın, çözüm odaklıydı. Güncem, telaşın ortasında uzanan bu küçük ama sağlam destekler insana derin bir nefes aldırıyor.
Kahvelerimizi içerken…
Yeni yıl da yaklaşıyor dedim; bir programınız yoksa beraber kutlayalım. İki üç yıldır onlar davet etmişti bizi, şimdi aynı nezaketle biz davet ettik. Yine aile olmanın güzelliğini yaşamalı. Biraz burukluk hep olacak içimizde; çocuklar gurbetçi.
Kalabalık olsak da bir yanımız eksik, sofralar dolu ama sandalyelerden biri hep boş gibi. Yine de kahvenin sıcaklığına, bir arada olmanın sesine tutunuyor insan. Güncem, galiba aile dediğin şey tam da bu: sevinci çoğaltırken hüznü sessizce cebinde taşımak.
(
Birlikte Olmanın Hâli başlıklı yazı
çitlembik tarafından
28.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
