Kalp Kelamında Aşkı Okumak Ve Yaşamak 3

Kalp Kelamında Aşkı Okumak Ve Yaşamak -3

Bugün köy meydanında ayrı bir sevinç havası vardı. Dursun buna bir mana veremedi, uzun süredir işten eve evden işe yolda gördüğü komşularına bir selam vererek kızıyla hayatına devam ettiğinden bazı şeyleri kaçırdığını düşünüyordu. Köy kahvesine doğru yanaştı Seyfi amca ve eşi Sebahat teyzede değişik bir sevinç havası içinde gözlerini köy otobüsün geldiği yola çevirmiş sanki nefes almadan bekliyordu. Yaklaştı Seyfi amcanın yanına.

-Selamun aleyküm Seyfi amca, hayırdır sizi bugün herkesle beraber ayrı bir sevinç heyecan içinde görüyorum. Unuttuğum kaçırdığım bir şey mi var acaba?

-Yok, evladım yok sen kızınla mutlu mesut ol diğerlerini öğrenirsin yakalarsın zamanla. Kızım Sabiha bugün tıp fakültesinden mezun oldu, buraya geliyor. Şehir Hasta hanesi yerine köyün sağlık ocağına doktor olarak tayinini aldırdı onun sevinci evladım.

-Çok sevindim Seyfi amca, Allah herkese böyle hayırlı evlatlar versin.

-Âmin, evladım âmin. Kızım eşin rahmetli ile çocukluklarını birlikte geçirmişlerdi. Hemen söylemeyelim hakka yürüdüğünü zamanla ben söylerim evladım.

-Elbette Seyfi amca üzülmesin. Bilirim çok iyi arkadaşlardı, düğünümüze gelememişti ondan dolayı da üzgündür zamanı gelince söyleriz, köylüleri de ikna edelim bu konuda konuşmasınlar.

Durmuş köyün habercisi Cumali’yi çağırarak olanları anlatması için kapı kapı dolaşarak söylemesini tembih etti, eline de üç beş kuruş sıkıştırarak gönderdi. Cumali de zamanında sevmişti, kızın babası ondan hayli yükte ağır manevi yönde pahalı olanlardan, alamamıştı yetişememişti. Kızın babası da bir gün gece karşı köyün ağasının oğluna kızını vermiş, Cumali’yi gönülden yaralamıştı. Günlerce serseri serseri gezmiş kendini kaybetmiş halde köylüler bir dağın başında bulmuşlardı. Düğün olacağı gün Muhtar Selim amca ağanın oğlunun yanına giderek her şeyi anlatmıştı. Hani derler ya iyi insan nerededir işte buradaydı, gönülden üzülerek Cumali’yi çağırmış sevdiği ile evlenmesi için kızın babasına istediklerini vererek kavuşmalarına vesile olmuştu. Çok efendi sevimli birisiydi Cumali tarlarda çalışır gece gündüz evine kazandığını getirir eşine verir tutumlu olarak harcamasını isterdi ona.

-İçişleri bakanı sensin, ben dış işleri bakanıyım. Lazım oldukça bana verirsin evde kalan bekleyen sensin, ihtiyacı sen belirle ve ne gerekirse al canım…

 Diyerek avucuna yerleştirirdi.

Hayatı daha iyi anlama ve yaşama adına, köylülerin birbirine yardımcı olması nedeniyle onlara bu halleri zenginlik kazandırmıştı. İç dünyalarındaki derin anlayış sevgi merhamet hemen dış dünyalarına yansır bu coşkun sevgi gönüllerinde bahar esintilerini estirirken, bulundukları yerlerde bahar serinliğini estirerek gülümseyerek, gülümseterek gereken yardımı anında ulaştırarak yaşamaya –yaşatmaya çalışırlardı derdi olanı sıkıntısı olana… Ruhi ve vicdanı duyuşlarıyla derinden içsel yolculukla yaşarken dış dünyalarını da dizayn ederek yaşayan insanlardı.

Köyün otobüsü karşıdan göründü. Herkeste bir heyecan tüm köylü toplanmış otobüsün durakta durması ve yeni doktor adayını karşılayarak kucaklamak için durağa doğru hareket ettiler. Durmuş, bakışlarıyla eşi Gülten’in öldüğünü belli etmemek, için geride kaldı.

Mehmet Aluç