Z İ L Z A L

.

Kırılır kızıl aynalar

İçinin ışığını söndürür bir meczup

Üvey anne merhametiyle okşanır başlar

Tevbeler pıhtılaşır arafta

Ve göz kapanır, özden akar yaşlar

Gecenin ecelini müjdeler her doğan güneş

Denize biat eder damlalar

İllegal duvarları çatlatır hakikat

Ve dalga uçlarında büyür adımlar

Yalpalar  nabız

Sessiz harflerle yolcu edilir insanlar

Kimliksiz düşleri saklar kıyısız adalar

Çürür zulmün gamzesi

Ve aydınlığın kınasını yakar analar

Açılır ruhun gözenekleri

İntifadaya yürür dilsizin ağzındaki kelimeler

Mevsimini şaşırır  bir kardelen

Ve buzlarını kırar mahzendeki düşler

Kurur Abı-ı zûlâl

Zindan karası bulaşır gecelerin kimliğine

Usulca boy verir içlerdeki cinnet

Kelebekler yırtar kozasını

Ve rüya ile gerçeği eşitler cennet . . .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..