Siper...

Frapan şiirler serdim başucuma,

Halımın kırıklarını sardım burma sargılarla,

İlahlar biriktiren ruhları tıktım tavan arasına

Sızan yağmurun ve rahmetin çatısında

Soluksuz bir Tanrı.

Yine can pazarı

Yine isyan

Feryat figan yerküre

Ilıman bilirdim oysa rahmeti

Demek ki yarının seyrinde gizli

Cennet ve cehennemin gizili,

Kaputlarında anlık hezeyanların,

Sol alt köşesinde mi olmalı yoksa şairin imzası?

Sözüm ona yazın başı

İyi de neyin nazı bunca ışığı öteleyen karanlık?

Üstelik mihrabın izi

Bir de kelam ve selam iken farzı hayatın,

Döşeklerde de mi serili kaygı ve yanılgı?

Öykündüğüm aydınlık bir pencere,

Henüz bulaşmamışken beşerin kir(n)i,

Yalıtılmış kiremit, yorgun toprak misali.

Örtündüğüm onca kelam mademki

Evrenin zikri,

Bir de dolduruşa gelip de zaman,

Kusarken dünü…

Ah, yarınlarım;

Ah, sefil varlığım tufan misali

Bir de çıkmayı dilediğim kerevit,

Namüsait bir dokunuşta

Zafiyetlerimin bedeli belki de

Tokuşturduğum her şiir

Yine benlik içtimada,

Zanların tefsiri mi yoksa

Kıpırtısı eksik zihniyet?

Belki de hoyrat bir zincirleme kaza,

Elemin başrolü,

Dünün közü,

Yarınlara da Eyvallah çektiğim

Deli bir rüya…

Gölgelenmiş varlık

Bulutların da nazarında kaypak bir gün ışığı

Üstelik insanın namerdi bazı bazı;

Hakkaniyet dolu dualarımın da korunaklı

Dünyamdaki korkusuz meali.

Üstelik

Bir kıblem bir de yürek denen neferin

Asil külliyatı,

Dıştan içe ve ön cephe madem

Sığındığım siper,

Dipçiğin de kudreti

Zan altında kelam nasıl ki

Irak görkemli şehirden…

Altı üstü kırsalı ömrün,

Bir tahta iskemle bir de tabure;

Oturaklı nidalarından da yoksun

Geçkin kadınların şerrine lanet misali

Öykündüğüm duru insanlar,

Makberleri olsa da elem

Yürekleri hep serin hep huzur yüklü.