K A T A R S İ S

.

Açılır çapraz sorguların sargıları

Sahte  inzivaya çekilir s ı ğ l ı k l a r

Hakikatin kapısını çalar teslimiyet

Ve sükuta bandırılır  ç ı ğ l ı k l a r

Kına yakar toprak

Mühürlenir  hüzünbazların  solu

Karanlığı tavaf eder baykuşlar

Mahşeri azaba çıkar  dalgınlığın yolu

Cevabı ürkütür dobra kelam

Sükûtun zarını deler azar azar

Geceden yağmalanır gökkuşağının renkleri

Ve beyazlığa değer nazar

Kurşuni sancıdır her kaçış

Kaçtıkça yırtılır örümceğin ağı

Enkaza döner pıhtılaşmış şuur

Ve biter platonik kutsallığın çağı

Güve düşer güve’ne

Kırılır âfilli güllerin ince kemikli e l l e r i

Düş yolcuları sabır üfler hüznün bağrına

Ve estikçe buz tutar kimliksizliğin  y e l l e r i 

Cümlelerin yaşını durular zaman

Biter  mezarsız ölülerin acısı

Taşın sabrı çatlar gıyabında

Ve mimlenir  tesbihi  yitik dervişin sancısı

Seddi aşar ‘ah’ ırmağı

Her mevsim çığ  düşer  kayıp  lehçeye

Çığlıklara tuz basar sağırlar

Ve pişmanlıklar bırakılır arka bahçeye

Söz s/avunnmanındır

Grileşir uyuşuk  uykuların dipsiz  rüyası

Gözünü açmadan ıslanır toprak

Ve gömülür mış’lı hayatların gölgeli riyası

  . . . 

.

.

.

.