S O N L A H İ K A

.

Islaktır suyun kaderi

Üç bilinmeyenli  ömrün ilk bilinenidir zaman

An gelir çözülür giz

 Yedi ceddiyle sürer yarışlar

Kalbi durur cinnet coğrafyasının

Kör nakkaşın hünerine meftun olur bakışlar

Başı döner başların

Mat olur şeytanın şovalyeleri

Kanamalı düş doğumlarına selam durur insanlık

Doğdukça güneş  , sarsılır gece

Ve buzlarını  kırar  aydınlık

Balçıkla soğumaz ateş

Sözleri emer suskunluğa bandırılmış  dudaklar

Rüyalar ayıklanır gerçeklerden

Ve korkularını soyunur sokaklar

Pıhtı atar her saniye

Kırılır  yanık  sarayların isli aynaları

Arzulara mağlup olur akıllar

Acemi celladın teri damlar  yavaşlayan nabızlara

Ve yorgun düşer ışıklar

Eşelenir müezza

Yanan canın vebali dolanır vefasızın boynuna

Yorgun nefeslere  gizlenir günahın izleri

Gamzeler kaybolur nemli yanaklardan

Ve  dilden akar hüzün ezgileri

Seğirir nabız,

Yorgun bir mültecidir artık  insan

İçinde birikir salası gecikmiş ölüler

Ecelin  kurnasında donar ab-ı hayat

Ve öznesiz defnedilir cümleler

.

.

.

.

.

.